Overslaan en naar de inhoud gaan
S-blog Een blog van Nationaal
Een blog van De Voorzorg

Opvoeding: ook getest op kinderen

Kleine kinderen opvoeden: dat is topsport. Uithoudingsvermogen, constante focus, een arsenaal aan afleidingstechnieken, een pijlsnel reactievermogen … je moet het allemaal onder de knie hebben. Of niet. Hanne Luyten (35) schreef er een ontnuchterend (én hilarisch) boek over.
Samen 28.06.2019
Hanne Luyten schreef een ontnuchterend (én hilarisch) boek over kinderen opvoeden.

Op de dag van het interview komt Hannes oudste dochter thuis met een paar kilo zand in haar boekentas. Een doodgewoon tafereel in het gezin van Hanne Luyten. Het zou makkelijk een anekdote kunnen zijn uit haar boek ‘#nietaankindengezinverklappen’, waarin je leest over lievelingsonderbroeken die per ongeluk doorgespoeld worden. Of over de totale paniek wanneer blijkt dat 1 van haar kinderen een punaise heeft ingeslikt. Of toch niet heeft ingeslikt.

“Het succes van het boek was een absolute verrassing voor mij”, vertelt Hanne. “Eigenlijk verwachtte ik na een paar maanden een telefoontje van de uitgever: ‘Sorry Hanne, we nemen het uit de rekken, want we hebben er maar 16 verkocht.’” Ondertussen is het boek in 4de druk en geeft Hanne lezingen in heel Vlaanderen.

“Kies gewoon zelf de strijdpunten die jij belangrijk vindt.”

Net als het succes van je boek was ook het moederschap een complete verrassing?

“Kinderen opvoeden, dat wijst zichzelf uit. En ik zal wel weten wat ik al of niet moet doen. Dat dácht ik tenminste toen mijn man en ik beslisten om ons gezin uit te breiden”, herinnert Hanne zich. “Ik werd in 2011 voor de 1ste keer mama en dat overviel mij enorm. Ik vond zwanger zijn sowieso een ramp: 9 maanden lang had ik altijd een emmer of plastic zak in de buurt.”

“Ik was zodanig slecht voorbereid op het moederschap dat ik van de ene in de andere onverwachte situatie viel. Mijn kinderen hebben mijn wereld op zijn kop gezet.”

“Ja, ik bleef gespaard van huilbaby’s. En nee, ik moest met hen niet veel naar de dokter gaan - daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Maar zelfs met 3 gezonde kinderen wist ik vaak niet ‘wat de bedoeling was’ of wat ik er ‘precies mee moest aanvangen’”, erkent Hanne. “Hoewel ik bijleer en mijn zelfvertrouwen met de jaren groeit, weet ik vandaag nog geregeld niet hoe ik op sommige dingen moet reageren.”

Hanne Luyten schreef een ontnuchterend (én hilarisch) boek over kinderen opvoeden.

Waarom herkennen zo veel ouders zich in jouw ervaringen?

“Op een keer ging ik met mijn kroost op stap en ik was afgeleid door mijn 2 oudste kinderen. Ik vergat de rem van de kinderwagen vast te zetten en even later rolde de kinderwagen over straat … Ik denk dat elke mama of papa wel eens in een situatie zit waarbij hij of zij denkt ‘Djeezes, waar ben ik in godsnaam mee bezig?!’ Die eerlijkheid en kwetsbaarheid wordt geapprecieerd.”

“Hoewel de grootste chaos vandaag wellicht achter de rug is, heb ik de afgelopen jaren als een geweldige warboel ervaren. Ik denk dat mensen het fijn vinden dat ik mijn realiteit van het ouderschap en de blunders die erbij horen weergeef”, vertelt Hanne.

Je bent 8 jaar mama. Denk je dat je het zowat allemaal gezien hebt?

“Soms denk ik dat we het gekste wel gehad hebben ... Maar dan race je op een avond naar de dienst spoedgevallen, omdat je zoon mankt en hij zijn voet heeft gebroken. Dan blijkt het daar nog eens ontzettend druk te zijn en wacht je 2 uur op een arts (terwijl mensen ons uit medelijden al voorlieten).”

“En dan komt het moment suprême: de spoedarts vraagt onze zoon om te huppelen op zijn ‘goeie’ voet. En daarna vraagt hij om te huppelen op zijn ‘gebroken’ voet. Waarop mijn zoon met een brede glimlach ook vrolijk op díé voet huppelt. Blijkt dat hij de hele avond komedie speelde. Op zo’n moment zak je echt door de grond van schaamte …”

Hoe kijkt je eigen moeder naar al die ‘ervaringen’ die je neerpende?

“Meestal slaagt mijn moeder erin om voor alles wel een logische verklaring te vinden”, lacht Hanne. “Maar volgens mij overviel het moederschap haar 35 jaar geleden net zo hard als mij.”

Wat maakt je trots als moeder?

“Ik ben vooral trots dat mijn kinderen zichzelf proberen te zijn. Ik probeer hen daarin ook te bevestigen: het is oké om jezelf te zijn. Mijn zoon van 5 heeft bijvoorbeeld lang haar. Het is een kapsel waarin zelfs geen kraai een nest wil maken. Dus zijn we tot een deal gekomen. Hij mag de baas zijn over zijn haar, maar hij kan niet in de klas zitten, terwijl dat haar de hele tijd voor z’n ogen hangt”, vertelt Hanne. “Hij mocht kiezen: in een staart, of de schaar erin. Hij koos het 1ste.”

“De 1ste dag lachten zijn schoolkameraden hem keihard uit. Mijn hart brak toen ik dat hoorde, maar hij mocht nog altijd zelf kiezen: in een staart of naar de kapper. Hoewel hij ook de volgende dagen uitgelachen werd, bleef hij zijn haar in een staart dragen. Dat vind ik een mooie overwinning voor hem. En voor mezelf.”

Hanne Luyten schreef een ontnuchterend (én hilarisch) boek over kinderen opvoeden.

Met alles wat je nu weet over het ouderschap: wat zou je vandaag zeggen tegen je ‘jongere ik’?

“Doe gewoon wat je denkt dat goed is voor je kinderen. Doe je goesting. Je krijgt als moeder van alle kanten goedbedoeld advies en krijgt honderden meningen over je heen. Maar als mama weet je soms echt niet wat je daaruit moet filteren of welke richting je uit moet."

“Ik denk dat elke mama en papa met de beste bedoelingen kinderen grootbrengt, maar vaak loopt het niet zoals gepland. En dat is ook niet erg. Raakt je kind niet elke dag in bad of eet het niet altijd zijn groenten op? Dan is dat maar zo. Het hoeft niet perfect te zijn”, beklemtoont Hanne. “Over sommige zaken, zoals beleefdheid, sluit ik zelf nooit compromissen. Maar als mijn kinderen nu per se 2 verschillende sokken willen aandoen of 2 onderbroeken boven elkaar: daar ga ik niet om knokken. Kies gewoon zelf de strijdpunten die jij belangrijk vindt.”

Nog meer eerlijke verhalen van andere ouders lezen?
Neem een kijkje op www.viva-svv.be
Home
Welkom op de S-blog
Welkom!
Kies jouw regio zodat je altijd verhalen te zien krijgt die voor jou relevant zijn.