Overslaan en naar de inhoud gaan
S-blog Een blog van Nationaal
Een blog van De Voorzorg
In de voetsporen van een verzorgende
Elke dag zijn onze verzorgenden in de weer voor mensen die wat extra hulp kunnen gebruiken. Op 17 oktober, Dag van de Verzorgende, bedanken we hen voor wat ze elke dag presteren. Ook hun diensthoofden vinden onze verzorgenden 'top in hun job'. Om hun appreciatie te tonen, ruilden ze hun bureau met plezier om om een dag op stap te gaan met een verzorgende.
Samen 15.10.2018
Fatima en Lisa

Enkele diensthoofden namen met veel enthousiasme een dag de taken van een verzorgende over. Sommigen onder hen hadden al wat ervaring in het werkveld, voor anderen was het nieuw. We vroegen hen hoe zij de dag hebben ervaren.

Allemaal knuffels

In het begin was het wat onwennig, aan beide kanten. Maar dat was van korte duur.

Zo was er dienshoofd Jan, die een voormiddagje mee ging met verzorgende Caroline en haar cliënt Joke, een alleenstaande oudere vrouw. Bij zijn binnenkomst kreeg hij een warm onthaal van de cliënt en werd hij overstelpt met knuffels.

Joke: "Elke persoon die hier binnenkomt wil ik knuffelen." Jan: "Dan gaan we hier direct aan beginnen."

Omdat hij niet met lege handen wou aankomen, had hij een kleine attentie mee voor Joke: een paraplu. Nu bleek dat Joke een fervente parapluverzamelaarster was. Haar dag kon niet meer stuk en hij kon al niets meer verkeerd doen ☺.

De koe bij de horens gevat

Na een korte kennismaking, vatte Jan de koe bij de horens. Hij vroeg aan Joke wat er moest gebeuren vandaag. Caroline moest zich van de praktische kant niets aantrekken, want vandaag was het haar dag. Stofzuigen, afwassen, de keuken opruimen ... deze taken nam hij vandaag met veel plezier over. Zo konden de verzorgende en cliënt even een gezellige babbel houden. Iemand die haar taken overnam? Dat was compleet nieuw voor Caroline.

"Als verzorgende kom je aan bij je cliënt, je weet wat je moet doen, maar dan plots is er iemand die je komt helpen en bovendien nog eens je baas is. Hij neemt een deel van je taken over, en dan zit je daar, te 'niksen'. "

Niets is minder waar natuurlijk, ook een babbeltje slaan of een luisterend oor bieden is iets doen. Meer zelfs, het is broodnodig. Dat ondervond ook diensthoofd Andy. 

Andy was voor even de helpende hand van verzorgende Fatima. Zij ging op bezoek bij Luc, een MS-patiënt, en zijn mama Lisa. Voor Andy was dit een compleet nieuwe situatie. Hij wist aanvankelijk ook niet goed hoe te reageren. Hoe ga je bijvoorbeeld om met een parkinsonpatiënt of hoe reageer je op emotionele verhalen van een jonge MS-patiënt? Voor onze verzorgenden een evidentie, maar voor velen niet zo vanzelfsprekend. De gesprekken liepen al snel heel vlotjes. Hij merkte dat de cliënten zijn aanwezigheid heel erg apprecieerden en dat het hen deugd deed even hun hart te kunnen luchten.

"Elke dag komt er wel iemand over de vloer, bijvoorbeeld de verpleegster. Helaas is er niet altijd tijd voor een gesprek. Als er toch tijd voor wordt gemaakt, zie je de cliënten genieten."

Afwas in het afdruiprekje

Zowel de diensthoofden als de verzorgenden merkten dat de cliënten zeer dankbaar waren. Verhalen uit het verleden werden uit de kast gehaald, maar ook verhalen uit het 'hier en nu' passeerden de revue.

Terwijl Jan in vol ornaat, jawel mét schort, aan de afwas begon en Caroline en Joke konden bijpraten, merkte Jan op dat de vorige afwas nog in het afdruiprekje stond. Dit is blijkbaar een oude gewoonte van Joke, want haar man deed dit ook altijd zo. Gewoontes leer je niet zomaar af, zeker niet wanneer er ook nog eens een emotioneel verhaal achter schuilt. Toen Jan vol enthousiasme de keuken een grondige poetsbeurt gaf, vroeg hij haar wat zij nu wou. Hij mocht het in de kast zetten van haar. Voor Joke een opluchting dat ze dit zelf kon beslissen. Een klein gebaar met een groot gevolg.

Ook verhalen van mede MS-patiënten en de lijdensweg die zij moeten ondergaan, is iets wat Andy is bijgebleven.

"Als MS-patiënt ben je mentaal nog helemaal helder, maar je zit als het ware gevangen in je eigen lichaam. Je staat er ook niet altijd bij stil dat dit jonge mensen kan treffen. Het was een hele beleving maar tegelijkertijd een heel mooie ervaring."

De rots in de branding

Onze diensthoofden waren het er over eens, alleen maar respect en waardering voor onze verzorgenden. Ze vertellen: "Cliënten zijn vaak echt afhankelijk van de verzorgenden, en zijn hen daarom erg dankbaar. Mensen zien thuiszorg vaak als iets kleins, maar het is zo breed. Het is veel meer dan wat strijken of stofzuigen. Je bent bij de mensen thuis, je treedt binnen in hun leven en dat maakt het zo intens."

"Het is heel mooi om te zien hoe de verzorgenden er elke dag zijn voor de cliënten en hoe zij op een rustige manier ook moeilijkere situaties weten op te lossen."

Ik ga toch niets verkeerd doen?

“De onuitgesproken opdracht was de mensen erkenning te geven, het gevoel te geven dat ze er nog zijn en meetellen, dat er naar hen geluisterd wordt en dat ze niet alleen zijn.”

Ivo ging voor een dag met Alain mee aan de slag als verzorgende.

Het bezorgde Ivo toch wat stress. Vooral ook door het feit dat de verzorgende die hij zou assisteren een ex-leerling van hem was. Vele vragen spookten dan ook door zijn hoofd: hoe gaat de dag verlopen, hoe gaan de cliënten op mijn komst reageren, zal ik alles kunnen, ik ga toch niets doen waarvan ik in de lessen omgangskunde zei dat dat niet kan? …

Meer dan zomaar een taak

Ivo en Alain gingen bij 3 verschillende cliënten langs. Het zou eenvoudig zijn te zeggen dat ze die dag kookten, boodschappen deden en Ivo heeft ook gedweild. De realiteit is echter dat ze veel meer deden dan enkel huishoudelijke taken. En net hier ligt juist het mooie en ontroerende aan deze dag. De onuitgesproken opdracht was de mensen erkenning te geven, het gevoel te geven dat ze er nog zijn en meetellen, dat er naar hen geluisterd wordt en dat ze niet alleen zijn.

En hier speelde Alain een grote rol. Hij kent zijn cliënten, weet wat ze belangrijk vonden, wat hun wensen en verwensingen waren, wat er in hun leven aan de hand is enz. Bij alles wat ze die dag deden, werden de cliënten betrokken en er werd heel wat gepraat. Bij deze gesprekken bleek dat de situatie van de cliënten sterk veranderd was door de komst van de verzorgenden.

Een verzorgende is goud waard

Bij de ene cliënt betekende dit een grotere veiligheid, bij een andere cliënt was samen met de verzorgende gekeken om het isolement te doorbreken en deel te nemen aan activiteiten in de buurt. Nog een andere cliënt kreeg terug stabiliteit in het leven dankzij de hulp van de verzorgenden.

Duizendmaal dankjewel!

Eén ding is zeker, het was een dag die onze diensthoofden niet zullen vergeten. Als dank en appreciatie waren er zelfs cliënten die stiekem een bedankingskaartje hadden gemaakt voor hen. Maar de eer en een grote dankjewel gaan toch wel naar de verzorgenden. Zij zijn de rots in de branding voor al diegenen die wat extra zorg of hulp kunnen gebruiken.

♥ Een welgemeende fijne Dag van de Verzorgende! ♥

Een gezellige babbel met koffie en taart
Quality time
Terwijl de keuken een grondige poetsbeurt kreeg, was het voor Caroline en Joke tijd om te relaxen. Samen met wat koffie en taart kon de gezellige babbel beginnen!
Gesprek in de zetel
Verhalen uit het echte leven
Een luisterend oor bieden behoort ook tot de taken van de verzorgende. Luc vertelt over hoe het is om als MS-patiënt door het leven te gaan.
Stofzuigen achter het nachttafeltje
Spic en span
Zelfs de kleinste hoekjes kregen een grondige poetsbeurt. Ons diensthoofd had dit blijkbaar nog gedaan☺
Samen afwassen
Grote wasjes kleine wasjes
Dan toch maar een hulpende hand van onze verzorgende Fatima. Samen afwassen is dan ook veel gezelliger.
Joke schrijft een bedankingskaart
Stiekem een bedankingskaartje
Ondanks het Dag van de Verzorgende was, vond Joke dat ook de diensthoofd Jan een kleine attentie verdiende voor al die fysieke inspanningen die hij vandaag verzet had. Stiekem schreef ze een bedankingskaartje ... maar gelukkig was er onze fotograaf die haar betrapte.
boodschappen
eerste werk: boodschappen
Ivo en Alain aan de slag
Ivo en Alain komen aan bij Patrick met de boodschappen van die dag.
groenten snijden
Kokerellen
Ivo en Alain maken de maaltijd klaar
De groenten worden gesneden voor de spaghetti van die middag. En niettegenstaande het 'zijn' dag, kan Alain het toch niet laten om mee de handen uit de mouwen te steken.
Aan de kook
Koken met z'n twee
Samen roeren in de pot
Een helpende hand is goud waard. Dit ondervinden onze cliënten elke dag, maar ook voor Ivo was de ervaren hand van Alain welkom.
Home
Welkom op de S-blog
Welkom!
Kies jouw regio zodat je altijd verhalen te zien krijgt die voor jou relevant zijn.