Overslaan en naar de inhoud gaan
S-blog Een blog van Nationaal
Een blog van De Voorzorg

Dagboek van een verzorgende: Mohammed vertelt

Moedig en ambitieus. Dat is het minste wat je over Mohammed Alchaderchi (33) kan zeggen. In 2015 ontsnapte de Irakese verpleegkundige nipt uit de klauwen van IS. Hij nam afscheid van zijn familie, zijn vrienden, zijn job en zijn huis om in België een opleidingstraject als verzorgende en zorgkundige te starten.
Samen 30.04.2019
student verzorgende

Minder dan 3500 kilometer bedraagt de afstand tussen Mosul en Sint-Niklaas. Maar groter kan het contrast wellicht niet zijn. “Toen IS in 2015 mijn stad veroverde, kreeg ik 2 opties. Ofwel onder dreiging voor IS werken. Ofwel neergeschoten worden. Ik koos geen van beide en vluchtte weg met mijn familie”, vertelt Mohammed. “Mijn huis, mijn auto en mijn spullen liet ik achter. Die werden later allemaal vernield.”

Zoals iedereen

“Met mijn familie trok ik naar een vluchtelingenkamp in niet-bezet gebied. Van daaruit reisde ik in mijn eentje naar Europa. In september 2015 kwam ik in België aan. Ik was meteen onder de indruk van ... alles. De mensen, de taal, het eten, de gewoonten, het weer. Het verschil kon amper groter zijn”, blikt hij met de glimlach terug. Zijn familie in Irak stelt het ondertussen goed.

Stap per stap vond Mohammed zijn plekje in onze samenleving. Hij gaat ondertussen enkele keren per week naar de gym, volgt de voetbalcompetitie op de voet en supportert voor zijn favoriete ploeg, Anderlecht. Verder doet hij wat honderdduizenden andere Belgen doen: stevig werken en studeren, sparen om een huisje te kopen en dromen van een gezin. 

Opleiding verzorgende
Men in white

Omdat Mohammed als verpleegkundige in Irak werkte, was de keuze snel gemaakt om ook hier een carrière in de zorgsector op te bouwen. “Na mijn studies verpleegkunde werkte ik onder meer in een ziekenhuis en als lesgever. Ik heb ook lang voor mijn zieke vader gezorgd, voor mijn tantes en nonkels én hun kinderen. In België kan dat misschien wat vreemd klinken, maar in Irak is dat de norm”, vertelt Mohammed. “

Nog een verschil? In Irak zijn de meeste verpleegkundigen mannen, terwijl hier vrouwen de meerderheid uitmaken”, stipt Mohammed aan. “En terwijl er in Irak steeds meer vrouwen in verpleegkunde starten, stappen hier steeds meer mannen in de sector. Een positieve evolutie voor beide landen, vind ik.”

Jobs, jobs, jobs

Behalve zijn achtergrond als verpleegkundige speelde het ook in zijn voordeel dat er heel wat helpende handen nodig zijn in de zorgsector. “Er is een grote jobzekerheid. En zekerheid is nu net iets waar ik heel hard naar streef. Ik twijfelde eerst om te wachten tot mijn diploma verpleegkunde gelijkgesteld kon worden. Maar uiteindelijk koos ik voor een opleiding verzorgende. Zo blijf ik sowieso in de sector actief. Aansluitend op de opleiding verzorgende, wil ik nadien ook de opleiding tot zorgkundige starten. Dat duurt slechts 1 maand.” Een zorgkundige heeft meer verantwoordelijkheid dan een verzorgende, hij mag bijvoorbeeld extra verpleegkundige handelingen uitvoeren.

“Er is een grote jobzekerheid in de zorg. En zekerheid is nu net iets waar ik heel hard naar streef.”

Theorie en praktijk

“Ik volg een VDAB-opleiding in samenwerking met Thuishulp”, geeft Mohammed mee. “De opleiding duurt 12 maanden en vind ik goed onderbouwd. Hier in Sint-Niklaas is ze ingedeeld volgens modules. Als je de 1ste theoretische modules (samen ongeveer 600 uur) succesvol aflegt, volgt er een stage in een woonzorgcentrum en in de thuiszorg. We zitten niet constant met de neus in de boeken: de theorie wordt afgewisseld met praktijksessies: zo leren we in de klas hoe je iemand moet wassen, bedden opmaken, voedsel bereiden, enzovoort.”

Tong in de knoop

“Onze leerkrachten zijn gemotiveerde zorgprofessionals en ook op de stageplaatsen is iedereen heel behulpzaam. Mijn sympathieke klasgenoten vormen een fijne groep. Dankzij de opleiding schaaf ik ook mijn Nederlands bij, ontmoet ik nieuwe mensen en leer ik de Belgische gewoonten beter kennen”, vervolgt Mohammed. “De grootste uitdaging? Momenteel is dat nog de taal. Ik heb al grote stappen gezet, maar ik besef dat ik er nog niet ben. Mijn tong draait wel eens in een knoop …”, lacht hij.

“Waar ik het meeste trots op ben? Het feit dat ik nooit opgeef. Ik besef dat de 1ste jaren de moeilijkste zijn, maar ik blijf doorbijten. Eenmaal mijn attest op zak, hoop ik in een woonzorgcentrum aan de slag te kunnen. En als mijn diploma verpleegkunde erkend raakt, dan zou ik in een woonzorgcentrum als verpleegkundige willen werken.”

Volgende keer: een dag op school met Mohammed

Welke vakken krijg je op je bord tijdens de opleiding tot verzorgende en zorgkundige? Kan je de theorie ook in de praktijk oefenen? En hoe valt het mee met huiswerk en blokken? Ontdek het in juli in deel 2.

woonzorgcentrum
Home
Welkom op de S-blog
Welkom!
Kies jouw regio zodat je altijd verhalen te zien krijgt die voor jou relevant zijn.